ਇਹ ਇੰਟਰਵਿਊ ਰੀਜਨਲ ਸਪੋਰਟ ਮਕੈਨਿਜ਼ਮ EECA ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਪਾਰਕ ਗ੍ਰਾਂਟ ਯੋਜਨਾ ਤੋਂ ਮਦਦ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਝ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਲੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਮੇਟਾਮੋਰਫੋਸਿਸ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਟੈਕਸੂਪ ਵੱਲੋਂ, ਸਿਵਿਕਸ ਨਾਲ ਭਾਈਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਸਾਊਥ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਡਿਜੀਟਲ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਸੀ ਇਨੀਸ਼ੀਏਟਿਵ (DDI) ਦੇ ਤਹਿਤ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਸਮੱਗਰੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦੇ ਇਕਰਾਰ ਤਹਿਤ ਗਲੋਬਲ ਵੌਇਸਿਜ਼ ’ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਯੂਕਰੇਨ ਦੀ ਜੰਗ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਜੀਵਨ ਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਲਈ ਅਨੇਕਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ, ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫੈਲੀ ਅਤੇ ਸਿਆਸੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ, ਆਰਥਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦੇ ਮੌਕੇ ਘਟੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਕੋਲ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿਆਸੀ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਘੜਨ ਦੇ ਰਾਹ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਜੰਗ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਲੋਕ ਅਜੇ ਵੀ ਪਟੀਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਨਤਕ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਨਲਾਈਨ ਆਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਘਰੋਂ ਉੱਜੜੇ ਲੋਕਾਂ, ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਰਗ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
2026 ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ beYOUnd ਨੇ ਇਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਡਿਜੀਟਲ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਇਸ ਨਵੇਂ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉਠਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਣ। ਇਸ ਪਹਿਲ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਗਲੋਬਲ ਵੌਇਸਿਜ਼ ਨੇ beYOUnd ਦੀ ਚੇਅਰਵੁਮੈਨ ਯੇਵਹੇਨੀਆ ਹੋਲੋਵੇਂਕੋ ਨਾਲ ਈਮੇਲ ਰਾਹੀਂ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕੀਤਾ। ਸਪੱਸ਼ਟਤਾ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪਤਾ ਲਈ ਇੰਟਰਵਿਊ ਨੂੰ ਸੰਪਾਦਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਗਲੋਬਲ ਵੌਇਸਿਜ਼ (GV): ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੰਸਥਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਪਾਰਕਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ।
ਯੇਵਹੇਨੀਆ ਹੋਲੋਵੇਂਕੋ (YH): beYOUnd ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ NGO ਹੈ। ਇਹ ਅਕਤੂਬਰ 2025 ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਈ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਟੀਮ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਸਾਡਾ ਮਕਸਦ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਲਾਤ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ—ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਹੀ ਘਰੋਂ ਉੱਜੜੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਔਖੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਹਾਲਾਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ—ਦੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਲਣ, ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਪਛਾਣਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵਧਾਉਣਾ ਹੈ।
ਸਾਡਾ ਨਾਮ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ! ਸਾਡੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਝੱਲੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਤਜਰਬਾ ਸਾਡੇ ਹਰ ਕੰਮ ਪ੍ਰਤੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਘੜਦਾ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਪਾਰਕਸ ਪਹਿਲ ਨਾਲ ਇਸ ਲਈ ਜੁੜੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵੇਲੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਲਈ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ ਆਨਲਾਈਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ, ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਡੇ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਸੀ।
GV: ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਸਮੱਸਿਆ ਜਾਂ ਚੁਣੌਤੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ?
YH: ਜੰਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨੌਜਵਾਨ ਯੂਕਰੇਨੀਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਹੀ ਘਰੋਂ ਉੱਜੜੇ ਲੋਕਾਂ (IDPs), ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ, ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਰਹਿਣ ਲਈ ਡਿਜੀਟਲ ਮੰਚਾਂ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਸਭ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।
ਸਾਨੂੰ ਇਕ ਘਾਟ ਨਜ਼ਰ ਆਈ: ਨੌਜਵਾਨ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਨਲਾਈਨ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੀਡੀਆ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਸੂਝ, ਡਿਜੀਟਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਜਾਂ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਘਰੋਂ ਉੱਜੜੇ ਅਤੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ’ਤੇ ਧੱਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਹੁਨਰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਕੇ ਇਹ ਘਾਟ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸੀ ਕਿ ਯੂਕਰੇਨ ਵਿੱਚ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨਾਲ ਡਿਜੀਟਲ ਲੋਕਤੰਤਰ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
GV: ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦਿਆਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਨੇ ਕਿਹੜੀਆਂ ਮੁੱਖ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ?
YH: “ਡਿਜੀਟਲ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ” ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤਹਿਤ ਅਸੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਈ-ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਅਤੇ ਗਲਤ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 8,500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ।
ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਡਿਜੀਟਲ ਲੋਕਤੰਤਰ, ਮੀਡੀਆ ਸਾਖਰਤਾ, ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਸਾਈਬਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਾਰੇ 3 ਵੈਬਿਨਾਰ ਅਤੇ 3 ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ।
ਅਸੀਂ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਆਫਲਾਈਨ ਨੈੱਟਵਰਕਿੰਗ ਸਮਾਗਮ ਵੀ ਕਰਵਾਇਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ 27 ਭਾਗੀਦਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ’ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਲਈ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਨਲਾਈਨ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਅਸਲ ਨਿੱਜੀ ਸਬੰਧਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਨੇ ਆਨਲਾਈਨ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੇ ਗਿਆਨ ’ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੇ।
GV: ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦਾ ਤੁਹਾਡੀ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਲਾਭ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਉੱਤੇ ਕੀ ਅਸਰ ਪਿਆ? ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮਿਸਾਲਾਂ ਦਿਓ।
YH: “ਲੋਕਤੰਤਰ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ” ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਇਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਨਵੇਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਾਧਨਾਂ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਅਹਿਮ ਫ਼ੈਸਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।”
ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸਿੱਖਣਾ ਸੀ ਕਿ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਡਿਜੀਟਲ ਸੇਵਾਵਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਣੀਆਂ ਹਨ।
ਕਈਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮੁੱਦੇ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿਚਲਾ ਫ਼ਰਕ ਸਮਝ ਆਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲ ਲਈ ਅਸਲ ਯੋਜਨਾ ਕਿਵੇਂ ਬਣਾਉਣੀ ਹੈ—ਇਹ ਹੁਨਰ ਟੀਮ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਆਏ।
ਇਕ ਹੋਰ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀ, ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸਲ ਕਦਮਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣੀ ਸਿੱਖੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਬਿਹਤਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਇਆ ਕਿ ਵਕਾਲਤ ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।”
ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਨਜ਼ਰੀਆ ਬਦਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
GV: ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਡਿਜੀਟਲ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸਰਗਰਮੀ ਲਈ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ, ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ?
YH: ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਸਮਝ ਆਇਆ ਕਿ ਡਿਜੀਟਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕਿੰਨੀ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਆਨਲਾਈਨ ਮੰਚਾਂ ’ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਚਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਨਲਾਈਨ ਨਾਗਰਿਕ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਰਥਪੂਰਨ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਡਿਜੀਟਲ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੇ ਮਾਹਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਹਾਰਕ ਸਾਧਨਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਵਧਾਈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੇ beYOUnd ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਮਰੱਥਾ ਵਧਾਉਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਢਾਂਚਾਗਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰੇਰਿਆ: ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਵੀ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਕਿਵੇਂ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
GV: ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਿਹੜੇ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਸਬਕ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?
YH: ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਵਿਹਾਰਕ, ਖ਼ੁਦ ਕਰਕੇ ਸਿੱਖਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਅਸਲ ਗੱਲਬਾਤ—ਵੈਬਿਨਾਰਾਂ, ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਅਤੇ ਆਫਲਾਈਨ ਨੈੱਟਵਰਕਿੰਗ—ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ, ਕਿਸੇ ਇਕੱਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਬਿਹਤਰ ਰਿਹਾ। ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਲਈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਸੀ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ’ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਵੀ ਬਣਾਇਆ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਕੀਵ ਵਿੱਚ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਰਾਹੀਂ।
ਅਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਸਰਲ, ਸਪੱਸ਼ਟ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਮੱਗਰੀ ਕਿੰਨੀ ਲਾਹੇਵੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਮੂਰਤ ਸਿਧਾਂਤ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਹ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਸਨ।
ਅਖ਼ੀਰ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਟੀਮ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਧਾਉਣ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਰਿਹਾ ਕਿ ਸੰਸਥਾ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਉਨੀ ਹੀ ਅਹਿਮ ਹੈ, ਜਿੰਨੇ ਉਹ ਹੁਨਰ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲਾਭਪਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
GV: ਅੱਗੇ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ? ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ ਡਿਜੀਟਲ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰੋਗੇ?
YH: ਸਾਡੀ ਯੋਜਨਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਡਿਜੀਟਲ ਸਾਧਨਾਂ, ਵਕਾਲਤ ਦੇ ਢਾਂਚਿਆਂ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਢੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਰੱਖੀਏ। ਹੁਣ ਇਹ ਇਕ ਵਾਰ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਦਾ ਪੱਕਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਕੀਵ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕਿੰਗ ਸਮਾਗਮ ਰਾਹੀਂ ਬਣੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਕ ਵਾਰ ਦੇ ਸੰਪਰਕਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।
ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਪੱਖ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ beYOUnd ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਹੋਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਈਏ।